Efficiënt lassen van roestvast staal aan laag- en hooggelegeerd koolstofstaal: Tips en technieken

Lasverbindingen tussen on- en laaggelegeerd constructiestaal en austenitisch chroomnikkelstaal worden in de volksmond zwart-witverbindingen genoemd. Zwart staat voor constructiestaal, wit staat voor roestvast staal. Er zijn tal van factoren waarmee rekening moet worden gehouden om een betrouwbare lasverbinding te maken met het optimaal gekozen toevoegmateriaal.
 

Een belangrijke uitdaging bij deze lassen is de mogelijke aantasting van de corrosiebestendigheid van het roestvast staal door de aanwezigheid van koolstof aan de koolstofstaalzijde. Bovendien bestaan er aanzienlijke verschillen in de fysische en mechanische eigenschappen van roestvast staal en koolstofstaal, waardoor voorzichtigheid geboden is om een martensitisch lasmetaal te vermijden dat gevoelig is voor brosheid. Bovendien kunnen er temperatuur- en tijdsafhankelijke structurele veranderingen optreden, zoals sigma fase verbrossing. 

In tegenstelling tot het lassen van on- en laaggelegeerd staal wordt hier het toevoegmateriaal gekozen door het hoogst gelegeerde basismateriaal.

Een belangrijke factor voor het verkrijgen van het juiste lasmetaal is opmenging. Bij het lassen treedt opmenging op tussen het basismateriaal en het toevoegmateriaal. Opmenging wordt uitgedrukt in procenten (%) en is afhankelijk van het lasproces en de lasparameters.

B1F1 + B1 =Base material contentTotal weld metal  =Dilution ratio

 

Of

 
B1 + B2B1 + B2 + F1

Typische waarden van de processen zijn
SAW - Strip 15% -25%
ES - Strip 5%- 15%
SAW- Wire 40% - 50%
Electrode 15% - 30%
Mig / MAG 25% - 40%
Tig with filler metal 20% - 40%
Tig no filler metal 100%
Image
delution welding

Typical B1 10% and B2 10% Filler metal F1 80% 

Image
delution welding 1

De opmenging hangt af van het lasproces en de lasparameters. Idealiter zou de opmenging met het basismateriaal geminimaliseerd moeten worden, bijvoorbeeld door de energie van de las te verminderen met behulp van geoptimaliseerde lasparameters. Om dat te bereiken moet met het volgende rekening worden gehouden:

  • Lage stroomsterkte, spanning en hoge lassnelheid om een lage warmte-inbreng te bereiken
  • Lassen in snoeren
  • Gebruik van kleine elektrodediameters
  • Gecontroleerde voorverwarm- en tussenlaagtemperaturen.

Houd er rekening mee dat de vlamboog niet op het ferritische basismateriaal moet worden gericht, maar op het reeds gesmolten lasmetaal.

Selectie van het juiste lastoevoegmateriaal

De keuze van het juiste lastoevoegmateriaal hangt af van veel dingen: het type materiaal, de bedrijfstemperatuur en de corrosiebestendigheid. Bij het lassen van Zwart-Wit verbindingen moet rekening worden gehouden met het volgende:

Bij gebruik van CrNi lastoevoegmaterialen:
  • Gebruik een lasproces met lage opmening en de juiste parameters
  • Bij legeringstype 18 8 Mn is er geen risico op warmscheuren door het verhoogde Mn-gehalte.
  • Geen warmtebehandeling na het lassen en gebruik tot maximaal 300°C in bedrijf (omdat de vorming van een Cr-carbide zone en een ontkoolde zone te verwachten is bij hogere temperaturen, wat de sterkte vermindert!)
     
Bij gebruik van Ni-gebaseerde legeringen (op basis van Ni-Cr-Fe) lastoevoegmaterialen:
  • Let vooral op een lage opmenging
  • Ook geschikt voor toepassingstemperaturen boven 300°C
  • Ook geschikt voor PWHT
De gebruikelijke procedure
  1. Bufferen van de naadflank van het laaggelegeerde basismateriaal met een Ni-basis legering
  2. Het uitvoeren van de noodzakelijke warmtebehandeling na het lassen, bijv. ontlaten of spanningsarmgloeien
  3. Lassen van de lasnaad tussen de Ni-basis bufferlaag en het hooggelegeerde materiaal met toevoegmetaal op nikkelbasis
     
Image
Black and white joints

In de literatuur kun je hulp vinden voor een eerste keuze voor de selectie van lasmetalen, een classificatie volgens Prof. Hermann Thier is hier zeer geschikt.

 

gr. kenmerken van 
de blootstelling
Problemen Materiaal CEWELD product
GMAW / Tig / Electrode
1 T < 300°C
Mechanische belasting
Geen warmtebehandeling
Martensietvorming
Hardingsscheuren
Warmscheuren
Taaiheid
18 8 Mn / 1.4370 / 307
23 12 / 1.4332 / 309
23 12 Mo / 1.4459/ 309LMo
29 9 / 1.4337 / 312
CEWELD 307Si / 307 Si Tig / 4370 Ti
CEWELD 309LSi / 309LSi Tig / 4332 Ti
CEWELD 309LMo / 309LMo Tig / 4829 MoTi
CEWELD 312 / 312 Tig / CroNi 29/9 S
2 T < 300°C
Mechanische belasting
Geen warmtebehandeling
+
Corrosie spanning
Mogelijk met 
warmtebehandeling
 

23 12 L 
23 12 Mo L

Sluitlaag volgens
corrosievereiste

CEWELD 309LSi / 309LSi Tig / 4332 Ti
CEWELD 309LMo / 309LMo Tig / 4829 MoTi
3 T > 300°C
+
Mechanische belasting
Geen warmtebehandeling
+
Corrosie spanning
Mogelijk met warmte 
behandeling
Of afwisselende 
temperatuurspanning
Koolstofdiffusie
Rekgrens
Hittebestendigheid
Spanningen door 
verschillende thermische
uitzettingscoëfficiënten
Ni –Alloy
e.g.
NiCr20 Nb
2.4648 / 2.4806 / 
2.4831
CEWELD NiCro 600 / NiCro 600 Tig / E NiCro 600
CEWELD NiCro 625 / NiCro 625 Tig / E NiCro 625 
Het Schaeffler-diagram is een hulpmiddel voor een nauwkeurigere keuze van het lastoevoegmateriaal.

Het Schaeffler-diagram is een nuttig hulpmiddel om de microstructuur te voorspellen. Als algemene regel geldt dat de samenstelling van het lasmetaal verplaatst moet worden naar minder kwetsbare gebieden. Het is raadzaam om het gebied met martensietgehalte te vermijden, omdat hier verbrossingsverschijnselen optreden die tot scheurvorming kunnen leiden. De keuze van het lastoevoegmateriaal wordt ook beperkt door het feit dat het resulterende lasmetaal zich niet in het austenietgebied mag bevinden, omdat er een risico bestaat op warmscheuren tijdens het stollen in het geval van zuiver austenitische fasevorming. Als de resulterende lasmetaallegering te ver naar rechts ligt in het Schaeffler-diagram, zal sigma-fasevorming optreden, vooral bij verhoogde temperaturen tijdens later gebruik. Dit is aanwezig in een zeer brosse vorm en leidt ook tot een lasnaadgevaar. In het midden van het diagram blijft een relatief klein gebied over.

Bij het werken met het Schaeffler-diagram moeten de grenzen voor de legeringelementen in acht worden genomen..

Dit zijn C < 0,2 % S i < 1 % Mn < 4,0 % Mo < 3 % Nb < 1,0 %

Voorbeeld

Nr Gebruikte materialen W.Nr C Si Mn Cr Ni Mo CrA NiA
1 P310GH ( Ferriet ) 1.0482 0,20 0.50 1,20 - - - 0,75 6,6
2 X15CrNiSi25-21 ( Austeniet) 1.4841 0,15 2,0 1,60 25 21 - 28 26,3
3 23 12 L / 309L Lastoevoegmateriaal 1.4332 0,02 0,8 0,8 24 13 - 25,2 14,0
Image
Schaeffler diagram 2.3
Hoe te gebruiken

The points resulting from the nickel and chromium equivalents for base materials 1 and 2 are entered in the Schaeffler diagram (see figure) and connected with each other.Assuming that both base materials are melted in equal proportions, the centre of the straight line corresponds to the microstructure of the mixed base material (point A).

From the position of this point, it can be deduced that TIG welding would not be suitable without filler material. In this case, the point would correspond to the weld metal point and lie in the hot cracking danger zone.

The microstructure point 3 of the filler metal is also drawn in the diagram and connected to point A of the filler metal. The length of the straight line is now assumed to be 100% and the proportion of the filler metal for the welding process used (rod electrode approx. 20%) is subtracted from the filler metal side (point 3). This results in point B for the mixed structure = mixed weld metal (red).

For the above example, the application temperature of the component must also be taken into account, which must not exceed 300 °C. Nickel-based filler metals are preferable for higher operating temperatures. However, the position of the filler metal outside the Schaeffler diagram does not permit any calculation.

Ongelijksoortige verbindingen met hooggelegeerd staal.
Combinatie van gehard en ontlaten staal - austenitisch ( 3xx Series )

De combinatie van afgeschrikt en getemperd staal en austenitisch vereist het gebruik van lastoevoegmaterialen op nikkelbasis vanwege de beperkte lasbaarheid van de afgeschrikte en getemperde staalsoorten en de warmtebehandeling na het lassen die over het algemeen vereist is. In dergelijke gevallen wordt aanbevolen om 3-laags cladding (buffering) van de lasflanken van het afgeschrikte en getemperde staal en daaropvolgend gloeien uit te voeren. Uitzonderingen hierop zijn mogelijk als er geen warmtebehandeling wordt uitgevoerd. In dergelijke gevallen kunnen echte overgelegeerde lastoevoegmaterialen worden gebruikt, op voorwaarde dat een bedrijfstemperatuur van max. 400 °C niet wordt overschreden.

Combinatie van verschillende austenieten ( 3xx Series )

Bij de keuze van het lastoevoegmateriaal moet rekening worden gehouden met de chemische samenstelling van de hoger gelegeerde materiaal. Het Schaeffler-diagram kan een waardevolle leidraad zijn om het risico op scheuren te minimaliseren.

Combinatie Austeniet - ander Chroomstaal (4xx ferritisch, 4xx martensitisch, DSS Duplex)

Deze combinatie kan ook worden gecontroleerd met behulp van het Schaeffler-diagram. Het lastoevoegmateriaal is afhankelijk van de bedrijfsomstandigheden. Austenitische toevoegmaterialen moeten daarom worden gespecificeerd rekening houdend met hun neiging tot verbrossing. In bepaalde gevallen kan het gebruik van nikkelhoudende toevoegmaterialen noodzakelijk zijn.

Combinatie van austeniet en hittebestendig staal

Er moeten lastoevoegmaterialen worden gebruikt die qua legering overeenkomen met het hittebestendige materiaal. Het Schaeffler-diagram is hier ook nuttig.

Combinatie hittebestendig - hooggelegeerd (speciaal geval, bijv. 13CrMo4-5 met X5CrNi18-10)

Helaas is het Schaeffler-diagram hier niet of slechts gedeeltelijk van toepassing. Er bestaat een risico op verbrossing tijdens het gloeien of bij de gebruikelijke bedrijfstemperaturen. Een lastoevoegmateriaal op nikkelbasis zoals CEWELD E NiCro 600 of CEWELD NiCro 600 zou hier worden aanbevolen.

De volgende tabel, met een overzicht van de meest voorkomende basismaterialen en geschikte lastoevoegmaterialen uit ons programma, is beschikbaar om je te helpen.